Proizvodnja ovčijeg i jagnjećeg mesa ima važnu ulogu u ovčarstvu, koje je ne samo izvor hrane već i osnovni način proizvodnje za mnoge industrije. Ovčije meso, zajedno sa jagnjećim, proizvodi se od životinja različitog uzrasta, što omogućava raznovrsne proizvode za tržište. Nakon klanja, meso se koristi kao namirnica u ishrani ljudi, ali i kao sirovina u prerađivačkoj industriji mesa. Pored mesa, pri klanju nastaju i sporedni proizvodi kao što su koža, krv, kosti i creva, koji takođe imaju svoju primenu u različitim industrijskim granama.
Proizvodnja ovčijeg mesa u velikoj meri zavisi od više faktora, među kojima su broj ovaca u stadu, broj zaklanih grla, njihova telesna masa, stepen utovljenosti, kao i randman, odnosno količina mesa koja se može dobiti. Takođe, kvalitet trupa igra ključnu ulogu u određivanju tržišne vrednosti mesa, jer potrošači prepoznaju razlike u kvalitetu mesa koje dolazi od različitih kategorija ovaca.
Ovce se mogu klasifikovati u različite kategorije, što omogućava precizno praćenje proizvodnje i optimizaciju klanja, čime se ostvaruje bolji profit i kvalitet proizvoda. Kategorije za klanje su sledeće:
- Jagnjad sisančad – Ova grla, oba pola, do 3 meseca uzrasta, karakterišu se različitim telesnim masama i randmanom od 50-60%. Meso ovih jagnjadi je izuzetno nežno i traženo na tržištu.
- Jagnjad odlučena – Grla oba pola u uzrastu od 3 do 9 meseci. Tovljena jagnjad ove kategorije obično imaju telesnu masu i randman u rasponu od 48 do 54%.
- Šilježed – Ova kategorija obuhvata muške kastrirane ovce, kao i ženske grla uzrasta od 9 do 18 meseci. Ova grla se karakterišu boljim kvalitetom mesa i većim telesnim masama.
- Ovce i ovnovi – Ovo su odrasle ovce i ovnovi koji su izbačeni iz priploda, i oni se takođe koriste za proizvodnju mesa.
Jedan od ključnih pojmova u proizvodnji mesa je randman, koji predstavlja odnos između mase ohladenog trupa i mase tela pre klanja, izražen u procentima. Randman može varirati od 40 do 60%, a zavisi od više faktora kao što su rasa ovaca, pol, stepen utovljenosti i kategorija grla. Randman je od presudnog značaja za efikasnost proizvodnje, jer direktno utiče na količinu mesa koja se može dobiti nakon klanja.
Meso se potom seče na osnovne delove, a svaki deo mesa dobija određenu kategoriju u zavisnosti od kvaliteta i izgleda. Mesna industrija obično klasifikuje meso u I, II i III kategoriju. Jagnjeće i ovčije meso je specifično po tome što je lako svarljivo, a istovremeno bogato belančevinama, vitaminima iz grupe B, te mineralnim materijama poput gvožđa i cinka, koji su od velikog značaja za ljudski organizam. Zbog svoje hranljive vrednosti i lake probavljivosti, meso ovaca je cenjeno u mnogim delovima sveta, a potrošnja jagnjećeg mesa je česta u mediteranskoj, bliskoistočnoj i balkanskoj kuhinji.
Meso ovaca i jagnjadi ne samo da ima značajnu nutritivnu vrednost, već se i na tržištu traži zbog svoje specifične arome i teksture. U mnogim zemljama, ovčije meso se koristi za pripremu različitih specijaliteta, kao što su jagnjeći kotleti, pečenja, ćufte i razne vrste gulaša. Zbog svoje popularnosti, tržište ovčijeg mesa je stabilno i očekuje se rast potrošnje, naročito u zimskim mesecima kada se tradicionalno povećava tražnja za ovim mesom.
Zato je proizvodnja ovčijeg mesa vrlo važna za stočarstvo i često se prilagođava tržišnim zahtevima, što podrazumeva bolju ishranu i brigu o zdravlju ovaca, ali i optimizaciju proizvodnih procesa. Kako bi se povećao kvalitet i kvantitet mesa, stočari moraju pratiti trendove i tehnologiju koja se koristi u proizvodnji, ali i pridržavati se normi i standarda koji garantuju kvalitet proizvoda.
U zaključku, proizvodnja ovčijeg mesa je specifičan sektor stočarstva koji zahteva pažljivo upravljanje, poznavanje različitih kategorija grla, kao i praćenje tehnoloških i tržišnih trendova kako bi se osigurala efikasna i profitabilna proizvodnja.
Оставите одговор